Festiwal Gdańska Korporacja Tańca

Klub ŻAK

Gdańsk, ul. Grunwaldzka 195/197

www.klubzak.com.pl

(58) 344 05 73 i 345 15 90

zaprasza na

Festiwal

Gdańska Korporacja Tańca

23 - 28 sierpnia 2006

Mecenat nad Gdańską Korporacją Tańca sprawuje Urząd Miasta Gdańska.

Program Festiwalu Gdańska Korporacja Tańca 2006

23.08

Teatr Dada von Bzdülöw "Eden"

24.08, g. 19.00

Teatr Trava - "2 Moreless"

BretonCaffe "Slam In."

Lena Majewska „"System"

25.08

PLASTIYQUE dod "Junkie"

Teatr Okazjonalny "Kwadrat. Wersja 6"

Teatr Wytwórnia „ZUM BEISPIEL

26.08

Teatr Cynada "Tanzschule"

Lubelski Teatr Tańca "i znów, i jeszcze raz"

27-28.08

Club Guy&Roni „"All is well"

Przedsprzedaż karnetów i biletów do 7.08.2006 do 20.08.2006.

Karnety: 75,- (5 dni, „"All is well" - 27.08)

Bilety na dany dzień: 25,-

Od 21.08.2006 karnety: 100,-; bilety 35,-

Uwaga: liczba miejsc ograniczona, miejsca numerowane, nie ma karnetów i biletów zniżkowych.

Przedsprzedaż karnetów i biletów tylko w kasie Klubu (w g.15.00 - 21.00, sb i nd od g.16.00).

Nie prowadzimy rezerwacji w okresie przedsprzedaży. Osoby z poza Trójmiasta mogą kupić karnety i bilety w przedsprzedaży dokonując po uzgodnieniu z kasą imiennej wpłaty na konto klubu. Zakupione tą drogą karnety i bilety będą do odbioru w kasie Klubu. Kasa Klubu: 58 344 05 73 w.117 - e-mail; kasa@ klubzak.com.pl.

Leszek Bzdyl, szef Festiwalu: Przed nami siódma edycja Festiwalu Gdańskiej Korporacji Tańca, unikalnego przedsięwzięcia, które od 2002 roku wyraziście istnieje na mapie wydarzeń artystycznych w Polsce. Festiwal Korporacji Tańca stale na nowo próbuje definiować teatralną funkcję tańca, przenosi punkt ciężkości z choreografii na performerską obecność tancerza na scenie, prowadzi niełatwą dyskusję o wartości i jakości tej dziedziny sztuki, która mimo swej krótkiej historii w naszym kraju i specyficznej, dobrze rozumianej elitarności, wydaje się być jedną z najbardziej rozwojowych i dynamicznych.

W trakcie festiwalu swoje najnowsze spektakle pokażą ukonstytuowane trójmiejskie teatry: Teatr Dada von Bzdülöw, Teatr Okazjonalny, Kino Variatino, Plastiyque dod, Teatr Cynada. Zaprezentowane zostaną najciekawsze przedstawienia z Warszawy i Lublina (Breton Caffe, Teatr Trava, Lubelski Teatr Tańca). Gościem festiwalu będzie holenderski Club Guy & Roni jeden z najciekawszych zespołów nowej generacji. Prezentacjom spektaklu „All is well” zespołu Club Guy & Roni towarzyszyć będzie konferencja prezentująca nowatorskie tendencje na scenie tańca w Holandii. Przy współpracy z Nadbałtyckim Centrum Kultury prowadzone będą dyskusje panelowe i pokazy video-dance.

Dyskusje, zarówno te oficjalne, jak i kuluarowe, to jeden z najistotniejszych elementów Festiwalu. Przedstawienia, które pokazujemy zapraszają do współudziału w podejmowaniu różnorodnych, ale istotnie współczesnych tematów. Ruch, taniec, cielesność są elementami składowymi przedstawień. Artyści Korporacji wypowiadają się poprzez taniec, ale taniec na Korporacji otwarty jest na wszelkie powiązania z innymi dziedzinami sztuki. Ostatecznie afabularność wątków, literackie i filozoficzne inspiracje, swoista autotematyczność, współobecność muzyki i słowa, eksperymenty formalne,  umiejscawia przedstawienia prezentowane na Korporacji w kręgu współczesnej, postdramatycznej  myśli teatralnej.

Kilka słów o Korporacji Tańca

Korporacja to niezależne zrzeszenie tancerzy, choreografów, reżyserów i muzyków, pracujących w Trójmieście lub z niego się wywodzących, którzy we wspólnej inicjatywie tworzą silny ośrodek tańca rozpoznawalny w Polsce i poza jej granicami. Charakterystyczną cechą Trójmiejskiej Korporacji Tańca jest różnorodność stylów i technik reprezentowanych przez poszczególne teatry i indywidualnych twórców. Korporacja to ośrodek niezależny, środowisko, w którym każdy z twórców ma szansę kształtować swe oblicze w ramach wybranej przez siebie estetyki, konwencji, problematyki. To właśnie niejednorodność stanowi o potencjale twórczym Korporacji, a także powoduje, iż środowiska tego nie można w sposób jednoznaczny zaklasyfikować do istniejących już kategorii takich jak: teatr offowy, czy teatr tańca. Może najlepiej zdefiniowalibyśmy poszukiwania twórców związanych z Korporacją terminem: teatr postdramatyczny

Korporacja niewątpliwie posiada niezwykłą siłę przyciągania. Obecnie w trójmieście pracuje prawdopodobnie największa w Polsce ilość zespołów i kompanii: - Teatr Dada von Bzdülöw, Teatr Okazjonalny, Teatr Patrz Mi Na Usta, Plastiyque dod, Teatr Amareya, Teatr Cynada, Kino Variatino, Good Girl Killer. Teatr Tańca dominuje na scenie teatrów pozainstytucjonalnych w Trójmieście.

W celu zamanifestowania swej odrębności i tożsamości twórczej artyści zrzeszeni w ramach Korporacji dzięki pomocy Klubu ŻAK powołali do życia Festiwal Korporacja Tańca. Centralną osią festiwalu są prezentacje teatrów i tancerzy z Trójmiasta – tych pracujących w Gdańsku, Gdyni i  Sopocie na co dzień i tych, którzy wyjechali i pracują w Europie. Jednakże Festiwal Korporacji to nie tylko miejsce prezentacji spektakli, ale i platforma umożliwiająca promocję trójmiejskiego tańca. Korporacja to zaproszenie dla menadżerów, programistów festiwali oraz tych, którzy chcieliby współpracować z Korporacją w budowaniu sieci promocji, komunikacji i produkcji nowych choreografii i spektakli. Korporacja to nie jednostkowe zdarzenie w postaci Festiwalu, ale działanie twórczo-promocyjne, które trwa cały rok.

Taniec w Trójmieście

Taniec w Trójmieście ma bogate tradycje. To, co wydarzyło się w ciągu ostatnich dziesięciu lat, postrzeganych, jako rozwój tańca współczesnego w Gdańsku i w ogóle w Polsce, jest konsekwencją nowatorskich choreografii niezapomnianej Janiny Jarzynówny-Sobczak na scenie Opery Bałtyckiej, przełomowych przedstawień Teatru Ekspresji Wojciecha Misiuro, efektów edukacyjnych Państwowej Szkoły Baletowej w Gdańsku. Ostatnie dziesięć lat, to niekończąca się o seria festiwali i wydarzeń ukierunkowanych na taniec. Spośród wielu należy wspomnieć Bałtycki Uniwersytet Tańca realizowany przez Centrum Edukacji Teatralnej w Gdańsku, Dni Pięknego Towarzystwa organizowane przez Teatr Miejski w Gdyni i Teatr Dada von Bzdülöw, Dance Explosion Gdańskiego Teatru Tańca. Bez tego całego tanecznego background-u nie byłoby Korporacji.

Ale nie należy również zapomnieć o tym, że aktywność twórców Korporacji jest ściśle związana ze specyficzną atmosferą eksperymentu artystycznego, który towarzyszy młodej sztuce w Trójmieście. A zatem nasz taniec ściśle powiązany jest ze sceną muzyczną, której ton nadają liczni improwizatorzy. Performerski wymiar przedstawień koresponduje z działaniami artystów związanych z Młodym Miastem, z CSW Łaźnią, z Instytutem Sztuki Wyspa.

Program Korporacji

23.08

„Eden” - Teatr Dada von Bzdülöw

reżyser: Leszek Bzdyl

choreografia i wykonanie: Katarzyna Chmielewska, Julia Mach, Anna Steller, Urszula Wróbel, Leszek Bzdyl, Filip Szatarski

muzyka: Rafał Dętkoś & Grzegorz Welizarowicz

kostiumy: Magda Bem

reżyseria świateł: Michał Kołodziej

produkcja: Klub „Żak”, Gdańsk

co-produkcja: Dworek Artura

data premiery: 15 marca 2006, Scena Teatralna Klubu „Żak”, Gdańsk

czas trwania: ok. 75 min.

Spektakl „Eden”, który jest 32 premierą trójmiejskiego Teatru Dada von Bzdülöw, to spektakl o poszukiwaniu tego, co utracone, co umyka nam w codziennym pośpiechu, ginie w powodzi informacji. Przejrzysta forma i autentyczność ekspresji – oto jakimi środkami artyści stawiają ważkie pytania o to, czym jest szczęście, jak o nim mówić, jak budować relacje międzyludzkie, jak chronić rzeczy ważne przed chamstwem i trywialnością.

Krytyka uznała spektakl „Eden” za jedno z ważniejszych przedsięwzięć Dada von Bzdülöw w ostatnich latach. „Nowe widowisko Teatru Dada von Bzdülöw to nowa jakość na trójmiejskiej scenie teatru tańca; nie ma w „Edenie” gonitwy za atrakcją, efekciarstwa, budowania „na siłę” znaczeń.” [Mirosław Baran, Gazeta Wyborcza – Trójmiasto]
„Eden” to kolejny krok zespołu w poszukiwaniu nowej, bardziej ascetycznej niż dotychczas, formy ekspresji. Ten zwrot w twórczości Dada von Bzdülöw to komentarz wobec degradacji współczesnego teatru, który mówi językiem reklam i produkujące spektakleniewiele różniące się od billboardów.     

Teatr Dada von Bzdülöw założony został w 1993 roku w Gdańsku przez choreografa i reżysera - Leszka Bzdyla oraz tancerkę i choreografkę - Katarzynę Chmielewską, absolwentkę gdańskiej szkoły baletowej i szkoły tańca współczesnego w Brukseli. Jest to niezależna grupa profesjonalnych tancerzy i aktorów realizujących poszczególne spektakle w kooperacji z instytucjami kultury i stowarzyszeniami (m.in.: Klub „Żak” w Gdańsku, Nadbałtyckie Centrum Kultury w Gdańsku, „wolna strefa” w Warszawie, FREE.C, Teatr Miejski im. Gombrowicza w Gdyni). Teatr Dada von Bzdülöw działa na przecięciu tańca i teatru, łącząc elementy aktorstwa i tanecznej ekspresji. Dotychczasowy dorobek teatru obejmuje ponad trzydzieści przedstawień. Teatr brał udział w najważniejszych przeglądach teatru tańca w Polsce, a także wielokrotnie występował za granicą, gdzie realizował międzynarodowe produkcje i wydarzenia artystyczne. Do najważniejszych zaliczyć należy: „Landscape X”  w Sztokholmie (przedstawienie „The Rape of Europe”w reżyserii Piotra Cieplaka, 1998) oraz SEAS (spektakl „ODYS-SEAS”; reżyseria Leszek Bzdyl, 2004). W latach 2004-2006 Teatr Dada von Bzdülöw uczestniczy w projekcie Trans Danse Europe.

Od 2000 roku Teatr Dada związany jest ze Scena Teatralną Klubu „Żak” w Gdańsku, gdzie w 2002 roku zainicjował nowy festiwal teatrów tańca i tańca współczesnego pod nazwą „Gdańska  Korporacja Tańca”. Tancerze i choreografowie związani z Teatrem Dada w ostatnich latach to m.in.: Patrycja Kujawska, Aurora Lubos, Magdalena Reiter, Rafał Dziemidok, Anna Steller.

Julia Mach - absolwentka Wiedeńskiej Stadt Opera i Rotterdamse Dance Academy. Studentka Filozofii. W latach 2002/03 pracuje jako solistka Graz Operahause. Od roku 2003 w Wiedniu, jako artystka niezależna współpracuje z wieloma choreografami: Chris Haring (Liquid Loft), Liz King (Tanztheater Wien), Georg Blaschke, Rose Breuss, Pilottanzt (Doris Ebner, Roderich Madl), Elio Gervasi, Markus Wintersberger. W roku 2005 uznana została przez Ballet Tanz International za najbardziej utalentowaną tancerkę w Austrii.

Filip Szatatrski - od 1994 związany z teatrem Dada von Bzdülöw. Współpracuje z artystami niezależnymi w Polsce i w Europie. Brał udział w produkcjach międzynarodowych zespołów: Tanz Hotel, Tanz Atelier Wien, Compagnie Smafu Wien, Blue Elephant Dusseldorf. Pracuje nad indywidualnymi projektami teatralnymi. Ostatni z nich „Jakub" został zrealizowany w Japonii podczas trzymiesięcznego programu „artist in residence". Współpracuje z teatrami w Polsce zajmując się kompozycja ruchu scenicznego.

Anna Steller -  tancerka i choreograf. Występuje obecnie z teatrem Dada von Bzdülöw i Teatrem Patrz Mi Na Usta. Stypendystka Dance Web Scholarship na warsztaty i festiwal tańca Impulstanz w Wiedniu. Od wielu lat współtworzy trójmiejską scenę taneczną biorąc udział w projektach tanecznych i teatralnych m.in. „ODYS SEAS”, „Juicy Flesh” wraz z Katarzyną Chmielewską, produkcje Teatru im. Gombrowicza w Gdyni i Teatru Wybrzeże. Współzałożycielka kolektywu Good Girl Killer oraz studia tańca Grawitacja edukującego młodzież.

Ula Wróbel - od 1999 roku pobierała edukacje taneczną przy Teatrze Dada von Bzdülöw. Uczestniczyła w licznych warsztatach w Polsce. W 2005r tańczyła w ramach The Association of Professional Dancers of Ireland w Irlandii. Udział w spektaklach: „ODYS-SEAS”, „Zaśladczanie”, „...tak na oko 35-230”.

24.08

„2 Moreless” (2 Mniejwięcej) - Teatr Trava

reżyseria i wykonanie: Rafał Dziemidok, Anka Jankowska

muzyka: Michał Zybert, Marek Kałuszka, Piotr Staniszewski

produkcja: Eferte Fundacja Rozwoju Tańca, Dom Wojska Polskiego

mecenat:  Miasto Stołeczne Warszawa Dzielnica Mokotów

data premiery: 14 grudnia 2005, Teatr Mały, Warszawa

czas trwania: 30 min.

Spektakl „2 Moreless” jest pierwszą wspólną choreografią Anny Jankowskiej - założycielki berlińskiej grupy Trava oraz tancerza i performera Rafała Dziemidoka. Ze zderzenia tych dwóch odmiennych osobowości twórczych wyłonił się spektakl mówiący o Nim i o Niej – czyli o dwojgu ludzi szukających wspólnego języka. Postacie „2 Moreless” spotykają się na granicy nocy i dnia, niejako poza czasem, w zawieszeniu, które pozwala im na wzajemne badanie się. W ograniczonej przestrzeni scenicznej poszukują kontaktu cielesnego i duchowego, wspólnego kodu zrozumienia i porozumienia. Ich ruch, język, sposób istnienia, są tak odmienne. Czy znajdą równowagę ?

„2 Moreless” to zaproszenie do odrealnionego świata na granicy jawy i snu, gdzie w cielesnym dialogu tancerzy, w ich rytuale zbliżania się do siebie i oddalania, można ujrzeć prawdę o relacjach międzyludzkich.

Theatregroup Trava:

zespół Theatregroup Trava został założony w 1998 roku przez dwie niezależne artystki: Heini Nukari (Finlandia) i Annę Jankowską (Polska). Zespół Trava prezentuje swoje przedstawienia głównie w Europie Zachodniej, a ich spektakle spotkały się z bardzo przychylnymi recenzjami w prestiżowych dziennikach zachodnich: „Berliner Zeitung”, „Frankfurter Allgemaine Zeitung”, „die Tageszeitung” oraz w najważniejszym dla sceny tanecznej miesięczniku „Ballet Tanz International Aktuell”.

W Polsce Theatregroup Trava można było zobaczyć m.in. na Dance Explosions w Gdańsku, Anex Solo Festival w Warszawie, festiwalu body_mind w Warszawie, na Międzynarodowych Lubelskich Spotkaniach Teatrów Tańca, podczas Republiki Tańca w Warszawie.

Anna Jankowska - aktorka, tancerka, choreograf, projektant świateł. Studiowała w School on Wheels teatru Derevo (Niemcy), w Odin Theatret w Danii oraz w Visual Theatre School - szkole Leszeka Mądzika w Polsce. Od 1998 razem z Heini Nukari założyła zespół Trava. Jako aktorka i wykładowca współpracowała z wieloma znanymi grupami oraz festiwalami międzynarodowymi W 2005 r. uczestniczyła także w interdyscyplinarnym laboratorium dla choreografów „Jagniątków. Move the Mount“ (2005).

Rafał Dziemidok - niezależny tancerz i choreograf. Podstawy tańca modern i aktorstwa zdobył w Bard College w USA. W początkowych latach kariery tanecznej współpracował m.in. z teatrem Dada von Bzdülow z Gdańska, Gdańskim Teatrem Tańca, węgierskim teatrem tańca Compagnie Yvette Bozsik, by następnie rozpocząć pracę solową. R. Dziemidok uczestniczy także w projektach z artystami innych dziedzin sztuki  oraz realizuje choreografie dla teatru dramatycznego. Pracował m.in. przy takich produkcjach jak: „Opowieści Jedenastu Katów” (Teatr Ludowy, Nowa Huta, 2000, reż. Łukasz Czuj), „Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną” (Teatr Wybrzeże, 2003, reż. Agnieszka Lipec-Wróblewska, „Fioletowa Krowa” (Teatr Nowy Praga, 2005, reż. Edward Wojtaszek), „Sallinger” (Teatr Nowy Praga, 2005, reż Michał Sieczkowski), „Miasto Mania” (Teatr Nowy Praga 2005, reż. Jan Peszek).

„Slam.In” - BretonCaffe

choreografia: Anna Godowska we współpracy z Anitą Wach

reżyseria: Sławomir Krawczyński

muzyka i działania wokalne: Dominik Strycharski

występują: Anna Godowska, Anita Wach

data premiery: czerwiec 2005, Festiwal Neuropolis, Berlin

czas trwania: 40 min.

„Slam.In” to spektakl wykorzystujący taniec współczesny, tekst i tworzoną na żywo muzykę. Inspiracją spektaklu jest modne obecnie zjawisko artystyczne zwane slam. Projekt „Slam.In” jest już drugim (po „Slam.Out”) spektaklem inspirowanym formą ekspresji jaką jest slam, a tym samym kolejną próbą ukazania problemów komunikacji międzyludzkiej i odczytania różnych narracji funkcjonujących we współczesnej kulturze. Spektakl „Slam.In” jest kontemplacją przestrzeni oraz grą ruchu i dźwięku, słowa i ciała. Jak mówią artyści: „„Slam.In” jest jak mini-esej o potrzebie ekspresji i ludzkiej wypowiedzi, która próbuje zaistnieć pośród zgiełku setek tysięcy innych […], to krótkie spojrzenie na żywioł ludzkiej komunikacji, która przypomina wezbraną falę podróżujących w kosmosie głosów ,anonsów, rozmów, haseł i okrzyków …”

„Taniec w wykonaniu BretonCaffe jest pełen ekspresji. Od naśladowania zwierzęcych ruchów, po mechaniczne ruchy ludzi – maszyn. Aktorzy nie ograniczają się do płaszczyzny podłogi. Odbijają się od ścian, pełzają po schodach, używają ciała partnera jako powierzchni dla swoich figur tanecznych. Można było zobaczyć w SLAM.out zarówno dynamikę tańca jak i oszczędną, aktorską grę. Różnorodność środków wyrazu, stanowi o jego wyjątkowości, a spektakl czyni naprawdę interesującym.” [PT]

Teatr Bretoncaffe został założony w 2001 r. Obecnie zespół tworzą: Anna Godowska (tancerka, choreograf), Sławomir Krawczyński (reżyser, dramaturg, kierownik artystyczny), Dominik Strycharski (muzyk, kompozytor) i Anita Wach (tancerka, choreograf). W swoich spektaklach, twórcy Bretoncaffe wykorzystują taniec współczesny, ruch, aktorstwo, tekst, muzykę. Istotną rolę w spektaklach Bretoncaffe odgrywa muzyka, którą artyści umiejętnie wykorzystują by wydobyć kontrasty i budować dramaturgię spektaklu. Debiut teatru Bretoncaffe – spektakl pt.: „Lustro. Byliśmy tam któregoś dnia, lecz zdążyliśmy zapomnieć” - zdobył jedną z głównych nagród VIII Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej w 2002 roku.

Od 2004 r. zespół systematycznie pracuje nad własną techniką ciała, czerpiąc inspiracje m.in. z psychologii zorientowanej na proces Arnolda Mindella. Teatr i taniec definiują w sposób otwarty, nie chcą zamykać się w sztywnych ramach gatunków i stylów. Teatr jest dla nich miejscem, gdzie artysta w sposób świadomy otwiera się na rzeczywistość i tworząc spektakl poszukuje formy by uchwycić to, co nieoczywiste i ukryte pod powierzchnią kulturowych schematów i potocznych definicji.

„System” - Lena Majewska

reżyser: Lena Majewska

choreografia i wykonanie: Anna Jędrzejczak, Lena Majewska, Urszula Wróbel

muzyka: Adam Witkowski

kostiumy: Justyna Kuklo/ Lena Majewska

czas trwania: 15 min.

Impulsem działań tanecznych w realizowanym spektaklu staje się powstanie i próba zrozumienia zasad wydobywania muzyki z nowego instrumentu – elektronicznego syntezatora dźwięku stymulowanego ludzkim ciałem. Prąd o niskim natężeniu i ruch tancerza pozwala wydobyć z instrumentu sekwencje dźwięków. Tancerz podporządkowany regułom jego działania staje się swoistym elementem systemu. W kontekście przedstawienia pojawia się odwieczne pytanie o to na ile potrafimy być wolni? Na ile, determinowani iluzją atrakcyjności „funkcjonowania systemów” mimowolnie stajemy się ich częścią. Powoli, niezauważalnie pozwalamy na zatarcie granicy między tym, czego pragniemy, a tym, co nas sobie podporządkowuje. Swoista gra z „wolnością” staje się ucieczką od wolności…

Ula Wróbel - od 1999 roku pobierała edukację taneczną przy Teatrze Dada von Bzdülöw. Uczestniczyła w licznych warsztatach w Polsce. W 2005 roku tańczyła w ramach The Association of Professional Dancers of Ireland w Iralndii. Udział w spektaklach: ODYS-SEAS (2004), Zaśladczenie (2004), …tak na oko 35… (2005)

Lena Majewska - od 2003 roku pobierała edukację taneczną przy Teatrze Dada von Bzdülöw. Uczestniczyła w licznych warsztatach w Polsce. W latach (1998-2005) współtworzyła grupę taneczną Elphin. Słuchaczka Kursu Kwalifikacyjnego Instruktora Tańca Współczesnego w Warszawie.

25.08

„"Kwadrat. Wersja 6" - Teatr Okazjonalny

koncept: Joanna Czajkowska, Jacek Krawczyk

choreografia: Iwona Gilarska, Joanna Czajkowska, David Cassel, Jacek Krawczyk

tańczą: Bożena Zezula, Iwona Gilarska, Joanna Czajkowska, Jacek Krawczyk

muzyka: Grzegorz Welizarowicz, Rafał Dętkoś

reżyseria świateł: Adam Akerman

fotografie promujące: Radosław Orłowski, Magdalena Brzezińska

czas trwania: ok. 45 minut

premiera: 3 grudnia 2005, Scena Off de Bicz, Sopot

spektakl zrealizowany dzięki Stypendium Marszałka Województwa Pomorskiego.

Spektakl „Kwadrat. Wersja 6” powstał w oparciu o jednoaktówkę Samuela Beckett’a pt. „Kwadrat” – utwór na czterech wykonawców, światło i muzykę na żywo. Tancerze Teatru Okazjonalnego postanowili pójść tropem myśli filozoficznej Becketta i poprzez taniec odkryć dla niej nowe horyzonty interpretacyjne. Precyzja beckettowskiej logiki została przełożona na zgeometryzowany ruch i powtarzalne działania, a następnie przekroczona poprzez ekspresyjny organiczny taniec. Spektakl „Kwadrat” tętni życiem, zaskakuje nowatorską muzyką i nowoczesną reżyserią świateł.

Premiera spektaklu Teatru Okazjonalnego zbiegła się z setną rocznicą urodzin Samuela Beckett’a. W tym kontekście „Kwadrat. Wersja 6” stanowi nader intrygujące odczytanie filozofii tego wielkiego dramaturga i myśliciela.

Za reżyserię spektaklu „Kwadrat. Wersja 6” oraz „Helikopter Tanz Streichquartett” artyści otrzymali nominację do nagrody „Artysta Roku 2005” w plebiscycie Gazety Wyborczej Trójmiasto, a Jacek Krawczyk został laureatem Nagrody Teatralnej 2005 Marszałka Województwa Pomorskiego.

„Kwadrat. Wersja 6” Teatru Okazjonalnego, czyli nieoczekiwane, niepełne i zapewne nietrwałe zwycięstwo Samuela Becketta nad szkodnikiem zwanym „brakiem środków”. […] Beckett nie dał jednak za wygraną i wielka CHWAŁA tym, co zderzyli się z nim własnym ciałem, które zdaniem mistrza pozostawia po sobie zaledwie „resztki w postacie szkieletu”, jeśli nie służy ekspresji duchowości. Posłużyło. Bez rodzajowości, anegdoty, właściwie bez wyrażania emocji, wychodząc od scenariusza i śmiało go przekraczając, Teatr Okazjonalny przekroczył także swoją dotychczasową sztukę. Odnotowuję to zdarzenie jako wyczyn, coś nowego, istotnego. Wspólnie z muzykami choreografowie – tancerze stworzyli własną, abstrakcyjną, przejmującą pieśń trudnej do zniesienia egzystencji.” [Iwona Borawska (Radio Gdańsk), Gazeta Wyborcza Trójmiasto, 28 grudnia 2005 roku]

Teatr Okazjonalny został założony w 1998 roku przez Joannę Czajkowską i Jacka Krawczyka. Obecnie stałym członkiem zespołu jest także Iwona Gilarska. Teatr ma w swoim dorobku 19 spektakli m.in. „Obrazki z wystawy", „Art Cafe", „W czerni i bieli", „Signum Temporis", „Helikopter Tanz Streichquartett", „Viva la Vida" i „Kwadrat. Wersja 6", które prezentował na wielu festiwalach tańca współczesnego i teatrów alternatywnych w całej Polsce i za granicą, m.in. w Republice Czeskiej, na Litwie i w Portugalii. O Teatrze Okazjonalnym pisali krytycy w profesjonalnych czasopismach takich jak: „Teatr”, czy „Ballettanz”. Czajkowska, Krawczyk i Strupiechowska tworzą teatr tańca, gdzie ruch, oparty o technikę tańca współczesnego oraz aktorskie bycie w postaci kreowanej i w sytuacjach istniejących, mają znaczenie równoważne. Wśród współpracujących z Teatrem Okazjonalnym artystów są m. in: Anna Jędrzejczak, David Cassel, Mateusz Skutnik, Andrzej Pawłowski, Bartosz Cybowski i Adam Akerman, Piotr Czajkowski, Radosław Orłowski, Magdalena Brzezińska, Piotr Wołoszyk, Iwona i Jarosław Cieślikowscy.
 

Joanna Czajkowska – pedagog, choreograf i aktorka-tancerka – jest absolwentką Instytutu Pedagogiki Uniwersytetu Gdańskiego i Kwalifikacyjnego Kursu Instruktorów Tańca Współczesnego przy SAK w Gdańsku. W latach 1995–97 była związana z Teatrem Patrz Mi Na Usta K. Dziemaszkiewicza oraz Gdańskim Teatrem Tańca Melissy Monteros i Wojciecha Mochnieja. Od roku 1997, współpracując z innymi tancerzami niezależnymi, tworzyła etiudy choreograficzne i spektakle. Od stycznia 2000 roku wraz z Jackiem Krawczykiem tworzy Teatr Okazjonalny, z którym zrealizowała 12 premier (m.in. „Kometę donikąd”, „Art Cafe”, „Aromaty”, „Signum Temporis”, „Carpet show”).Prezentowała swoje prace na wielu festiwalach teatralnych i tanecznych w Polsce (m.in.: w Gdańsku, Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Lublinie, Szczecinie). Tańczyła również za granicą (Litwa, Czechy, Rosja); w roku 2003 współpracowała z francuskim Teatrem Artonik i Cappellą Gedanensis.

Jacek Krawczyk – absolwent gdańskiego AWF; pedagog z zakresu dynamiki i plastyki ruchu, aktor-tancerz Teatru Ekspresji Wojciecha Misiuro; współtwórca, pedagog i animator szeregu działań teatralnych, m.in. Teatru Abebe, Teatru Improwizacji Tańca, Kino Variatino; współpracował również z Teatrem Dada von Bzdülow, Teatrem Patrz Mi Na Usta, niemieckim Audio Gruppe, francuskim Artonik. Z Teatrem Okazjonalnym gościł na wielu festiwalach tanecznych i teatralnych w Polsce (m.in. w Trójmieście, Warszawie, Lublinie, Poznaniu, Krakowie). Tańczył również na festiwalach we Włoszech, Turcji, Rosji i w Czechach.

Iwona Gilarska – tancerka, choreograf i pedagog; absolwentka poznańskiego AWF, dwuletniego Studium Tańca Współczesnego przy Pałacu Kultury w Poznaniu oraz trzymiesięcznego kursu aktorskiego (technika gry aktorskiej w filmie) przy Akademii Filmowej w Londynie. Od 1999 roku związana z Teatrem Kino Variatino. W roku 2002 jako choreograf–pedagog współpracowała z Europejską Platformą Promocyjną Dancevision TV, gdzie współtworzyła musical „Music&Lights”. W 2003 roku w ramach Stypendium UM Gdańska zrealizowała z Jackiem Krawczykiem świetnie przyjmowany przez publiczność i krytykę spektakl „W czerni i bieli”. Jest również autorką spektakli solowych: „Sto-krotek” oraz „Wu:zi”, którego premiera odbyła się podczas tegorocznej Trójmiejskiej Korporacji Tańca. Wzięła udział w większości przedsięwzięć Teatru Okazjonalnego, między innymi w ostatnim spektaklu ulicznym grupy pt.: „Carpet show”.

„Junkie” - PLASTIYQUE dod.

reżyser, choreografia: PLASTIYQUE dod.

muzyka: NEM’71

aktorzy: Magda Jędra we współpracy z NEM’71

czas trwania: 20 min.

Stoisz pośrodku cudownej polany. Wokół pachnące kwiaty, w oddali migocze tafla jeziora. Spokój i ukojenie przynosi ci widok barw natury. Widzisz ptaszka przelatującego nad tobą, obok mrówki pracowicie budują swój kopiec. Nic nie mąci im spokoju. Patrzysz na nie, uśmiechasz się do siebie i jak gdyby nic zaczynasz je rozdeptywać. Aż do ostatniej…

Zespół PLASTIYQUE dod. powstał w 2001 r. Twórczość PLASTIYQUE dod. łączy w sobie elementy tańca, ruchu, dźwięku oraz sztuki video. Artyści określają siebie jako byt artystyczny będący reakcją na rozwój technologii. Niezliczona ilość złącz in & out, wideo projekcje live, pamięć RAM to techniczne dane zespołu. Światło, projekcje video i tworzona na żywo muzyka budują dramaturgię spektaklu i migotliwą kanwę dla ruchu, tańca, gry aktorskiej. Każdy projekt grupy wykorzystuje te elementy, by oddziaływać na wrażliwość widza. Taniec, ruch oraz gest sprawiają, że widz prowadzony jest przez wizje otaczającej nas aktualnej rzeczywistości. Nowatorskie spektakle PLASTIYQUE dod. rozszerzają przestrzeń tradycyjnej sceny teatralnej oraz wykraczają poza tradycyjne definicje tańca i teatru.

Zbigniew Zibi Bieńkowski - muzyk, performer, twórca spektakli wizualnych i multimedialnych, realizator dźwięku. Założyciel śląskich zespołów muzycznych - G’roy (1986-1989) oraz Urodziny (2000-2002). Twórca zespołów muzyczno – wizualnych – Prom (1987-1989) oraz U nited W ith A ngels (1988-1989). W swoich koncertach wykorzystuje mieszankę stylów, brzmień gitary oraz elektroniki, szczególną uwagę zwracając na barwę i natężenie dźwięku oraz atmosferę przestrzenną jaką muzyka wywołuje podczas koncertu. Współpracował m.in. z zespołem Kury. W 2001 r. razem z Magdą Jędrą założył grupę PLASTIYQUE dod., która działa w obrębie teatru ruchu, sztuk wizualnych, performance’u oraz eksperymentów muzycznych. Od 2005 roku członek grupy Goud Girl Killer. Niezależnie działający jako NEM’71.

Magdalena Jędra - tancerz, choreograf, aktor. W czerwcu 1997 r. związała się z Gdańskim Teatrem Tańca Melissy Monteros i Wojciecha Mochnieja. Z GTT występowała w spektaklach: „Pola zaginionych dusz”, „Cienie”, „Tabula rasa”, „W cieniu lustrzanych odbić”. W tym czasie zrealizowała również projekty solowe: „Po rozmowie z księżycem„Bez makijażu”. Z GTT występowała na festiwalach zagranicznych m.in. w Szwecji, Estonii, Niemczech, na Litwie, Węgrzech. W 1998r. współpracowała przy projekcie kanadyjskiej choreograf Pauli Ross, zakończonym spektaklem pt. „Fisher of man, man the fisher” - premiera BUT ’98 Gdańsk, Teatr Wybrzeże. Współpracowała także z zespołem Joe Alter Dance Group w Warszawie. W 2001 roku zakłada wraz ze Z.Z. Bieńkowskim grupę PLASTIYQUE dod. Współzałożycielka grupy Goud Girl Killer. Współtworzy spektakl „Sny o wełnianej rzece” z Rafałem Dziemidokiem. Równocześnie współpracuje z gdańskim Teatrem Sfere grając w spektaklu „Another baby 39”. W listopadzie 2001 r. została zaproszona do udziału w spektaklu "Plik 01" realizowanym wraz z grupą Made Inc. Edyty Kozak, przygotowywanym na festiwal Rozdroże 2001. Od 2002r. współpracuje z Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA w Gdańsku. W 2003 r. współpracowała z Beatą Sosnowską przy multimedialnym tomiku poezji "W cieniu szumiących wind". Od 2006 roku regularnie współpracuje z Teatrem Wytwórnia. Obecnie zaangażowana w międzynarodowy projekt CO-operacja.

 „ZUM BEISPIEL” - Teatr Wytwórnia

reżyser, choreografia: Magdalena Jędra

muzyka: Zbigniew "Zibi" Bieńkowski

reżyseria świateł: Piotr Pawlik 

aktorzy: Madalena Jędra, Daria Jędra

data premiery: styczeń 2006, Teatr Wytwórnia (Warszawa)

czas trwania: 50 min.

To współczesny teatr tańca, w którym – dość przewrotnie – nie taniec odgrywa główną rolę, a harmonia pomiędzy ruchem, a światłem, dźwiękiem i obrazem. Swoistego rodzaju zbiór scen nie mających na pozór ze sobą związku, budujących napięcie i zaskakujących dźwiękiem, pełnym harmonii ruchem. Widz wplątany zostaje w historię, która dzieje się w czasie rzeczywistym i przeszłym, która rozgrywa się przed nim na scenie i na rzutowanym z projektora obrazie. Zum beispiel to niedosyt piękna i harmonii w postindustrialnej rzeczywistości. To także wydarzenie muzyczne. Gotowe i skończone dzieło, pomimo fragmentów improwizacji - istniejące jako koncertowa forma wypowiedzi artysty - muzyka. Muzyka, która swoją opowieść snuje w oparciu o dźwięki “archaicznych” instrumentów takich jak flet, Rhodes czy gitara w osobliwy i indywidualny sposób łącząc je ze współczesnymi sposobami komponowania i aranżowania przy użyciu elektroniki. Muzyka skomponowana do spektaklu jest akompaniamentem stworzonym dla scenariusza spektaklu – współgrającym z ruchem, atmosferą i dramaturgią. Chwilami przyjmuje rolę tła akcji, jedynie podtrzymującą atmosferę zdarzeń. Chwilami zaś agresywnie zajmuje stanowisko lidera przedstawienia oddziaływującego na aktorki swoją drapieżnością, zmuszając je do odnalezienia harmonicznej współpracy.

Teatr Wytwórnia powstał w 2005 roku z inicjatywy Janusza Owsianego oraz czwórki dramaturgów: Małgorzaty Owsiany, Radka Dobrowolskiego, Jacka Papisa i Moniki Powalisz. Obecnie obok wyżej wymienionych do zespołu należą także: Daria Jędra oraz Marek Kalita. Wytwórnia jest miejscem spotkań, dyskusji, wymiany myśli; to przestrzeń artystyczno-kulturalna, na którą składają się: scena dla widzów dorosłych i dzieci tzw. Mini Wytwórnia, sala wystawowa, Klub Dyskusyjny „Przekroju" oraz kino. O sobie mówią: „Naszą ambicją jest kształtowanie życia kulturalnego stolicy i ożywianie go poprzez szereg niekonwencjonalnych działań artystycznych z drugiego „zapomnianego" brzegu miasta. Chcielibyśmy, aby to miejsce stało się nowoczesnym ośrodkiem teatralno-artystycznym: bez biurokracji, bez stałego zespołu. Ma to być miejsce aktywne, otwarte i poszukujące”. W 2006 roku Teatr Wytwórnia otrzymał prestiżowe wyróżnienie „Znak na Tak".

26.08

„"Tanzschule" - Teatr Cynada

reżyser, choreografia, inni autorzy:

muzyka:

aktorzy:

data premiery:

czas trwania:

„…Tanzschule to alegoria społeczeństwa, państwa „demokratycznego”. Trwa tam walka o wolność obywatelską, społeczną, o wolność sztuki, przekonań i o wolną miłość…

Jest to przedstawienie multimedialne – teatr ruchu przenika się tu ze słuchowiskiem i video Artem…”

Teatr Cynada powstał w 1998 roku. Założycielką i autorką teatru Cynada jest Bożena Eltermann – tancerka, choreograf, reżyser. W latach 1989-1995 była solistką Teatru Ekspresji Wojciecha Misiuro, by następnie związać się z teatrem Patrz mi na usta Krzysztofa Dziemaszkiewicza. Współpracowała także z Gdańskim Teatrem Tańca Melisy Monteros i Wojciecha Mochnieja. Przedstawienia teatru Cynada to: „Cynada sama” (1998), „Tranquila” (1999), „Książę z liliami” (2001). W swoim języku Cynada posługuje się ruchem, ekspresją znieruchomienia, dźwiękiem i kostiumem. Elementy te nie opisują treści, lecz są jej równorzędnymi partnerami, współtworzą treść. „Cynada jest teatrem ruchu, gdyż nie ma niczego co pozostawałoby w bezruchu.” [Bożena Eltermann]

„"i znów, i jeszcze raz"- Lubelski Teatr Tańca

choreografia: Ryszard Kalinowski

wykonawcy: Beata Pałka, Wojciech Kaproń, Ryszard Kalinowski

muzyka: Amon Tobin

czas trwania: 45 min.

premiera: 26 sierpnia 2006, Festiwal Gdańska Korporacja Tańca, Scena Teatralna Klubu „Żak”, Gdańsk

Spektakl Lubelskiego Teatru Tańca to impresja na temat codziennego zmagania się człowieka z sobą samym i swoimi ciemnymi stronami. Jak mówi twórca spektaklu Ryszard Kalinowski: „W każdym z nas jest coś, czego nie lubimy, czego się wstydzimy i co daje znać o sobie, gdy tego nie chcemy. Próbujemy jednak po raz kolejny, i znów, i jeszcze raz, mając nadzieję na zmianę, na sukces. Próbujemy na różne sposoby, jednak znów docieramy do miejsca, z którego wyszliśmy, znajdując pozorny spokój do czasu, aż spróbujemy ponownie …”. Tańcem artyści zadają pytanie o to, skąd w człowieku siła, by mimo słabości iść dalej. W precyzyjnym, zdyscyplinowanym ruchu i zaskakująco zarysowanych relacjach między postaciami, będziemy mogli zobaczyć odbicie naszej syzyfowej nieugiętości.

 „...Różnorodność stylu i wysoka jakość techniki ruchu były zachwycające. Pełne zaangażowanie, talent taneczny i wielkie możliwości tancerzy uczyniły ten wieczór ekscytującym." [Thurgauer Zeitung, Szwajcaria]

Lubelski Teatr Tańca powstał w 2001 r. Założycielem, choreografem i dyrektorem artystycznym jest Hanna Strzemiecka. Członkowie Teatru rozpoczynali swoją działalność w Grupie Tańca Współczesnego Politechniki Lubelskiej w 1993 r. Grupa, wywodząca się z niezależnego ruchu studenckiego, z biegiem lat wypracowała swój własny, niepowtarzalny styl i stała się jednym z wiodących zespołów tańca współczesnego w Polsce. W listopadzie 2001 r. liderzy Grupy założyli, obok GTWPL, profesjonalny teatr tańca z siedzibą w Centrum Kultury w Lublinie. Zespół wielokrotnie gościł na międzynarodowych festiwalach i prezentacjach w Polsce oraz za granicą - USA, Szwajcaria, Francja, Węgry, Finlandia, Litwa, Rosja, Niemcy, Austria, Tunezja, Holandia, Białoruś, Ukraina.

Teatr poszukuje własnej formy wypowiedzi poprzez kreowanie ruchu opartego na fizyczności ciała, eksponującego indywidualną ekspresję tancerza oraz pełnowymiarowe istnienie ciała w przestrzeni. Istotne jest wykorzystanie gestu, nadającego indywidualny rys postaci i tworzącego oryginalny klimat spektaklu.

27-28.08

 „"All is well" (Wszystko w porządku) - Club Guy&Roni

pomysł i choreografia: Roni Haver, Guy Weigman

muzyka: Dutch/Cypriot Yannis Kyriakides, (gitara elektryczna: Andy Moor)

tańczą: Jens van Daele, Dunja Jocic, Igor Podsiadly, Eva Puschendorf, Yvonne Weschke

scenografia: Ascon de Nijs

światła: Wil Frikken

dźwięk: Jannes Noorman

kostiumy: Heike Keinath

produkcja: Grand Theatre (Groningen, Holandia)

opieka reżyserska: Veerle van Overloop

konsultant muzyczny: Frits Selie

ilustracje: Pol Wijnberg
co-produkcja: FAPK, Counsel and Province of Groningen

data premiery: 21 grudnia 2005, Grand Theatre, Groningen, Holandia

czas trwania: ok. 50 min.

Spektakl „All is well” zespołu Club Guy&Roni to próba znalezienia drogi środka pomiędzy dwoma rodzajami sztuki: sztuką, która idzie z duchem czasów i wykorzystując nowoczesne technologie bombraduje widza niezliczoną ilością bodźców i obrazów oraz sztuką, która jest ostoją ciszy, miejscem spotkania. „W świecie przeładowanym szokującymi obrazami docierającymi do nas z telewizji, internetu, kina i gazet, również sztuka stała się zapisem ekstremalnych doświadczeń. Ukazując sytuacje graniczne, wymaga od widza pełnego zaangażowania w proces odbioru.” – mówią twórcy spektaklu znani z intensywnych, ekspresyjnych i uderzających fizycznością spektakli.

Spektakl „All is well” jest kontrą wobec hałasu medialnego i zalewu informacji. Ruchem, grą światła i muzyki, tancerze tworzą intymną atmosferę spotkania i starają się zatrzymać człowieka w biegu, zmusić do refleksji, stworzyć warunki dla dzielenia się milczącymi niuansami i subtelną obecnością.

 „Sześcioro silnych tancerzy […] wykonuje obroty, skacze, przewraca się i wspina tworząc w centrum sceny magnetyczne pole napięcia pomiędzy strefami erogennymi. Oto język tańca Weizman i Haver; wciąż gorąca, wybuchowa i akrobatyczna ekwilibrystyka.”

[Volkskrant]

„[…] Zapierający dech w piersiach, dramatyczny, pełen entuzjazmu i niepokojący. Żeński potencjał stopiony w choreograficzną całość, uwolniony, lecz ujęty w karby formy, pełen energii. W perfekcyjnie wykonanym tańcu, uderzające i odurzające życia zostało uchwycone w spójny sposób.”

[Neue Presse]

Roni Haver i Guy Weizman rozpoczęli wspólną pracę jako zespół Club Guy&Roni w 1992 r. Oboje pochodzą z Izraela, lecz obecnie żyją i pracują w Holandii. Club Guy&Roni ma swoją siedzibę w Grand Theater Groningen. Forma i estetyka spektakli duetu Club Guy&Roni, jak i wypracowana przez nich oryginalna technika ruchu, są wynikiem wielu doświadczeń, które przez lata zbierali współpracując z takimi zespołami jak: Bat Sheva Dance Company, Ultima Vez, czy Galili Dance Company. Spektakle Club Guy&Roni charakteryzują się organicznym, ekspresyjnym ruchem zbliżającym ich twórczośc do teatru fizycznego.